Οι κάμερες ασφαλείας που χρησιμοποιούνται καθημερινά σε σπίτια, επιχειρήσεις και δημόσιους χώρους μετατρέπονται σε εργαλεία στρατιωτικής κατασκοπείας, καθώς κρατικά υποστηριζόμενες ομάδες χάκερ αποκτούν πρόσβαση σε ευάλωτες συσκευές για να παρακολουθούν κινήσεις στρατευμάτων, να εντοπίζουν πιθανούς στόχους και να αξιολογούν τα αποτελέσματα επιθέσεων. Νέα δημοσιογραφική έρευνα της Wall Street Journal, που δημοσιεύθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2026, αποκαλύπτει πώς συνηθισμένες κάμερες παρακολούθησης έχουν χρησιμοποιηθεί σε επιχειρήσεις που συνδέονται με τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή.
Η έκταση του προβλήματος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της εταιρείας κυβερνοασφάλειας S-RM, περίπου 1,2 δισεκατομμύρια κάμερες παγκοσμίως είναι συνδεδεμένες στο διαδίκτυο, δημιουργώντας ένα τεράστιο δυνητικό πεδίο επιθέσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες έχουν παραβιαστεί, αλλά ότι όσες διαθέτουν ανεπαρκή προστασία μπορούν να αποτελέσουν στόχους.
Από μια κάμερα σε κοτέτσι του Ισραήλ μέχρι συστήματα παρακολούθησης κοντά σε ρωσικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, οι περιπτώσεις που έχουν καταγραφεί δείχνουν ότι ο σύγχρονος κυβερνοπόλεμος αξιοποιεί πλέον και τις πιο συνηθισμένες συνδεδεμένες συσκευές.
Μια κάμερα σε κοτέτσι έγινε εργαλείο στρατιωτικής παρακολούθησης
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις καταγράφηκε στο βόρειο Ισραήλ, όταν ένας πτηνοτρόφος διαπίστωσε κάτι παράξενο στην κάμερα που είχε εγκαταστήσει για να παρακολουθεί τα ζώα του.
Ανοίγοντας την εφαρμογή στο smartphone, παρατήρησε ότι η γλώσσα του συστήματος είχε αλλάξει σε αραβικά.
Ο ιδιοκτήτης επικοινώνησε με την ισραηλινή υπηρεσία κυβερνοασφάλειας, η οποία διαπίστωσε ότι άγνωστοι είχαν αποκτήσει μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στην κινεζικής κατασκευής κάμερα.
Το ενδιαφέρον των εισβολέων δεν αφορούσε την αγροτική εγκατάσταση. Η θέση της κάμερας επέτρεπε την παρακολούθηση κινήσεων ισραηλινών δυνάμεων κοντά στα σύνορα με τον Λίβανο.
Οι αρμόδιες υπηρεσίες βοήθησαν τον ιδιοκτήτη να ενισχύσει την ασφάλεια της συσκευής και να αλλάξει την κατεύθυνσή της, ώστε να μην καταγράφει στρατιωτική δραστηριότητα.
Το περιστατικό δείχνει ότι ακόμη και μια φαινομενικά ασήμαντη κάμερα μπορεί να αποκτήσει επιχειρησιακή αξία, ανάλογα με το σημείο στο οποίο βρίσκεται.
Οι κάμερες ασφαλείας χρησιμοποιούνται στον πόλεμο Ρωσίας – Ουκρανίας
Ανάλογες πρακτικές έχουν καταγραφεί και στον πόλεμο της Ρωσίας με την Ουκρανία.
Ομάδες χάκερ που υποστηρίζουν την Ουκρανία έχουν αποκτήσει πρόσβαση σε ρωσικές κάμερες ασφαλείας, χρησιμοποιώντας τις εικόνες για την παρακολούθηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και μετακινήσεων.
Το υλικό από παραβιασμένες κάμερες έχει αξιοποιηθεί, σύμφωνα με δημοσιευμένες αναφορές, για την αναγνώριση στόχων και την προετοιμασία επιθέσεων.
Αντίστοιχα, η Ουκρανική Υπηρεσία Ασφαλείας (SBU) έχει κατηγορήσει τη Ρωσία ότι χρησιμοποιεί παραβιασμένες κάμερες για να παρακολουθεί κινήσεις στην Ουκρανία και να συγκεντρώνει πληροφορίες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην προσαρμογή πυραυλικών επιθέσεων.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις εμπόλεμες περιοχές.
Τον Ιούλιο του 2026, οι ολλανδικές υπηρεσίες πληροφοριών AIVD και MIVD προειδοποίησαν ότι ρωσικές κρατικές υπηρεσίες πραγματοποιούν συστηματικές επιχειρήσεις κυβερνοκατασκοπείας μέσω IP cameras σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Στόχος είναι, μεταξύ άλλων, η παρακολούθηση στρατιωτικών μεταφορών και αποστολών εξοπλισμού προς την Ουκρανία.
Το Ιράν στοχεύει κάμερες κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων
Στη Μέση Ανατολή, η παραβίαση καμερών ασφαλείας συνδέεται με την προσπάθεια συγκέντρωσης πληροφοριών πριν και μετά από στρατιωτικές επιθέσεις.
Η Check Point Research ανακοίνωσε τον Μάρτιο του 2026 ότι εντόπισε αυξημένες προσπάθειες παραβίασης καμερών από υποδομές που αποδίδει σε ομάδες συνδεδεμένες με το Ιράν.
Η δραστηριότητα παρατηρήθηκε στο Ισραήλ, στο Κατάρ, στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στον Λίβανο και στην Κύπρο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι αρκετές προσπάθειες συνέπεσαν χρονικά με στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι ορισμένες παραβιάσεις μπορεί να αποσκοπούσαν στην αναγνώριση στόχων ή στην αξιολόγηση των ζημιών μετά από πυραυλικά πλήγματα.
Ωστόσο, η χρονική συσχέτιση δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι κάθε παραβιασμένη κάμερα χρησιμοποιήθηκε για την καθοδήγηση συγκεκριμένης επίθεσης.
Πώς οι χάκερ αποκτούν πρόσβαση στις κάμερες
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των συνδεδεμένων καμερών είναι ότι συχνά εγκαθίστανται χωρίς να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα κυβερνοασφάλειας.
Αρκετές συσκευές συνεχίζουν να λειτουργούν με προεπιλεγμένους κωδικούς πρόσβασης, παλαιότερες εκδόσεις firmware ή υπηρεσίες απομακρυσμένης πρόσβασης που δεν προστατεύονται επαρκώς.
Η Check Point έχει εντοπίσει προσπάθειες εκμετάλλευσης γνωστών ευπαθειών σε συστήματα των Hikvision και Dahua, για τις οποίες υπάρχουν ήδη διαθέσιμες διορθώσεις ασφαλείας.
Το ζήτημα επεκτείνεται και πέρα από τις οικιακές κάμερες.
Συστήματα τηλεδιάσκεψης, συσκευές καταγραφής βίντεο και άλλος εξοπλισμός γραφείου μπορούν επίσης να αποτελέσουν σημεία εισόδου σε εταιρικά δίκτυα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια παραβιασμένη συσκευή μπορεί να επιτρέψει την πρόσβαση και σε άλλα συστήματα του ίδιου δικτύου.
Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει τη στρατιωτική κατασκοπεία
Η τεχνητή νοημοσύνη προσθέτει μια νέα διάσταση στο πρόβλημα. Μέχρι πρόσφατα, η παρακολούθηση μεγάλου αριθμού καμερών απαιτούσε σημαντικούς ανθρώπινους πόρους.
Σήμερα, εργαλεία AI μπορούν να βοηθούν στην ανάλυση μεγάλων ποσοτήτων βίντεο, εντοπίζοντας οχήματα, πρόσωπα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα κίνησης.
Έτσι, ακόμη και μια κάμερα χαμηλού κόστους μπορεί να προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες όταν συνδυάζεται με άλλες πηγές δεδομένων.
Παράλληλα, οι ίδιες τεχνολογίες μπορούν να αξιοποιηθούν από αμυντικά συστήματα για τον εντοπισμό ύποπτης δραστηριότητας.
Τι πρέπει να προσέχουν οι χρήστες
Η αύξηση των περιστατικών δείχνει ότι η ασφάλεια των καμερών δεν αφορά αποκλειστικά στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή μεγάλες επιχειρήσεις.
Οι χρήστες πρέπει να αντικαθιστούν τους προεπιλεγμένους κωδικούς, να εγκαθιστούν ενημερώσεις firmware και να ενεργοποιούν τον έλεγχο ταυτότητας δύο παραγόντων, όπου υποστηρίζεται.
Σημαντική είναι επίσης η αποφυγή απευθείας έκθεσης των συσκευών στο διαδίκτυο, καθώς και η επιλογή κατασκευαστών που παρέχουν τακτικές ενημερώσεις ασφαλείας.
Οι επιχειρήσεις χρειάζεται να ελέγχουν ποιες κάμερες είναι συνδεδεμένες στο δίκτυό τους και να περιορίζουν την πρόσβασή τους στα υπόλοιπα εταιρικά συστήματα.
Η νέα πραγματικότητα του κυβερνοπολέμου δείχνει ότι μια συσκευή που εγκαταστάθηκε για να προστατεύει έναν χώρο μπορεί, εάν παραβιαστεί, να μετατραπεί σε εργαλείο παρακολούθησης από τρίτους.
Και όσο αυξάνεται ο αριθμός των συνδεδεμένων καμερών, τόσο σημαντικότερη γίνεται η προστασία τους, όχι μόνο για την ιδιωτικότητα των χρηστών, αλλά και για την ασφάλεια των υποδομών που βρίσκονται γύρω τους.
