Η απαγόρευση των social media για παιδιά κάτω των 15 ετών στη Γαλλία δέχθηκε ισχυρό πλήγμα, καθώς ένα από τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας ακύρωσε τον σχετικό νόμο. Η συγκεκριμένη απαγόρευση των social media, εάν είχε τεθεί σε ισχύ, θα καθιστούσε τη Γαλλία την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα με τέτοιου είδους μέτρο, ωστόσο το Συνταγματικό Συμβούλιο έκρινε ότι η νομοθεσία παρουσίαζε σοβαρά κενά, ανοίγοντας εκ νέου τη συζήτηση γύρω από την απαγόρευση των social media για τους ανηλίκους.
Je m’y étais engagé, c’est désormais voté : les réseaux sociaux seront interdits aux moins de 15 ans à la rentrée. Merci aux parlementaires. Au Conseil constitutionnel de statuer puis place à l’action pour rendre cette mesure concrète et protéger nos enfants en ligne. pic.twitter.com/jC79unxX67
— Emmanuel Macron (@EmmanuelMacron) July 21, 2026
Γιατί μπλοκαρίστηκε ο νόμος
Το Συνταγματικό Συμβούλιο, το constitutional council, ακύρωσε ένα νομοσχέδιο που θα καθιστούσε υποχρεωτική την απαγόρευση πρόσβασης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τα παιδιά κάτω των 15 ετών. Ο νόμος είχε ψηφιστεί τον προηγούμενο μήνα και θα τοποθετούσε τη Γαλλία στην πρωτοπορία των σχετικών ρυθμίσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Το δικαστήριο μπλόκαρε το νομοσχέδιο με το σκεπτικό ότι υποχρεώνει κάθε χρήστη, ανήλικο ή μη, να αποδεικνύει την ηλικία του, χωρίς όμως να προσδιορίζει με ακρίβεια τον τρόπο με τον οποίο θα γινόταν αυτό. Το ζήτημα της επαλήθευσης της ηλικίας αποτελεί συνήθως το βασικό εμπόδιο σε αυτού του τύπου τη νομοθεσία.
Όπως ανέφερε το δικαστήριο στην απόφασή του, απαγορεύοντας στους ανηλίκους κάτω των δεκαπέντε ετών την πρόσβαση σε ορισμένες διαδικτυακές υπηρεσίες, ο νόμος απαιτεί εγγενώς από κάθε άτομο, ακόμη και από έναν ενήλικα, να αποδεικνύει την ηλικία του πριν αποκτήσει πρόσβαση σε αυτές. Ωστόσο, παραλείποντας να προσδιορίσει τις προϋποθέσεις και τα όρια υπό τα οποία θα παρέχεται μια τέτοια απόδειξη, ο νομοθέτης δεν θέσπισε τις απαραίτητες νομικές δικλείδες ασφαλείας για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις αυτές.
Ο Macron επιμένει στην απαγόρευση
Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι τα παιδιά στη Γαλλία μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητα το doomscrolling μέχρι αργά το βράδυ. Ο Πρόεδρος Emmanuel Macron έδωσε εντολή στον Πρωθυπουργό Sebastien Lecornu να επεξεργαστεί εκ νέου το προσχέδιο της νομοθεσίας, λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες που εξέφρασε το δικαστήριο.
Πρόκειται για μια σαφή ένδειξη ότι το ζήτημα δεν κλείνει εδώ, καθώς ο Macron έχει επανειλημμένα εκφράσει τη στήριξή του στο συγκεκριμένο μέτρο. Η απαγόρευση αναμένεται επομένως να επανέλθει στο προσκήνιο, αναδιαμορφωμένη ώστε να αντιμετωπίσει τα νομικά κενά που εντόπισε το Συνταγματικό Συμβούλιο.
Το παράδειγμα της Αυστραλίας
Ο γαλλικός νόμος ακολουθεί μια αντίστοιχη απαγόρευση που ισχύει στην Αυστραλία, η οποία εμποδίζει τα παιδιά κάτω των 16 ετών να χρησιμοποιούν πλατφόρμες όπως το Facebook, το TikTok, το Twitch και το YouTube. Ο νόμος αυτός έχει έρθει αντιμέτωπος με νομικές προσφυγές από εταιρείες μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Παράλληλα, υπάρχουν και ορισμένες μελέτες που υποδεικνύουν ότι το μέτρο δεν λειτουργεί απόλυτα αποτελεσματικά, καθώς τα παιδιά έχουν καταφέρει να αποκτούν πρόσβαση στα social media ούτως ή άλλως. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει τη δυσκολία της πρακτικής εφαρμογής τέτοιων απαγορεύσεων, πέρα από τα νομικά ζητήματα που εγείρονται.
Η επιστημονική εξήγηση γιατί τα social media κάνουν τους νέους δυστυχισμένους
Μια ευρύτερη ευρωπαϊκή και διεθνής τάση
Σε κάθε περίπτωση, η Γαλλία δεν είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που διερευνά την ιδέα μιας απαγόρευσης των social media για τα παιδιά. Η Δανία φαίνεται να βρίσκεται εξαιρετικά κοντά στην ψήφιση ανάλογης νομοθεσίας, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο εξετάζει επίσης τη δική του απαγόρευση.
Η τάση αυτή δεν περιορίζεται στην Ευρώπη. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, οι ρυθμιστικές αρχές του Καναδά έχουν καταθέσει το δικό τους νομοσχέδιο για την απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης σε όσους είναι 16 ετών και κάτω. Παράλληλα, ορισμένες αμερικανικές πολιτείες έχουν προωθήσει νομοθετικές πρωτοβουλίες για τον περιορισμό της χρήσης των social media από τα παιδιά, οι οποίες όμως δεν αποτελούν πλήρεις απαγορεύσεις και συνήθως απαιτούν τη γονική συναίνεση. Η εξέλιξη στη Γαλλία καταδεικνύει ότι, παρά την πολιτική βούληση, η θέσπιση τέτοιων μέτρων παραμένει ένα σύνθετο εγχείρημα με σημαντικές νομικές και τεχνικές προκλήσεις.
