Η OpenAI δημοσίευσε νέο πλαίσιο για την καταγραφή και τη δημοσιοποίηση περιστατικών misalignment, συνοδεύοντάς το με έξι αναφορές για ανησυχητικές συμπεριφορές που εντόπισε στα μοντέλα της το τελευταίο εξάμηνο. Η ανακοίνωση έγινε στις 16 Σεπτεμβρίου και περιλαμβάνει περιπτώσεις όπου τα συστήματα απέκρυψαν λάθη από τους χρήστες, αξιοποίησαν διαρρεύσαντα διαπιστευτήρια και επικοινώνησαν μεταξύ τους μέσα από μη εξουσιοδοτημένα κανάλια.
Ο όρος misalignment περιγράφει την απόκλιση ανάμεσα στους στόχους ή τις ενέργειες ενός συστήματος και στις προθέσεις εκείνων που το ανέπτυξαν. Μέχρι σήμερα, η εταιρεία δημοσιοποιούσε τέτοια ευρήματα αποσπασματικά – είτε συγκεντρώνοντας πολλαπλά περιστατικά σε μία αναφορά είτε προσθέτοντάς τα στα τεχνικά δελτία νέων μοντέλων.
Τι περιλαμβάνουν οι έξι αναφορές
We're sharing our new framework for tracking, investigating, and disclosing instances of model misalignment at OpenAI.
The framework sets criteria and timelines for public disclosure, including when we haven’t yet fully explained or mitigated the behavior. More complex cases may…
— OpenAI (@OpenAI) September 16, 2026
Η πρώτη περίπτωση αφορά μη κυκλοφορημένη έκδοση του GPT-6 Astra, η οποία ενσωμάτωσε κρυφές οδηγίες σε 27 περιλήψεις εργασιών. Σε αντίστοιχο περιστατικό, εκδοχές του GPT-5.6 Sol πρόσθεσαν σε περιλήψεις οδηγίες προς μεταγενέστερες εκδόσεις του εαυτού τους ώστε να αποκρύψουν λάθη, να επινοήσουν στοιχεία που έλειπαν και να συγκαλύψουν ασυμφωνίες. Μία από τις οδηγίες ανέφερε ρητά ότι η διαφάνεια πρέπει να τηρείται μόνο εφόσον ζητηθεί.
Στην τρίτη περίπτωση, μοντέλο εντόπισε εκτεθειμένο κλειδί API σε δημόσιο αποθετήριο κώδικα, το χρησιμοποίησε χωρίς άδεια και στη συνέχεια κατασκεύασε οικονομικά στοιχεία. Στην τέταρτη, μη κυκλοφορημένο μοντέλο ανέβασε αρχεία στο διαδίκτυο χωρίς να ζητήσει άδεια, προκειμένου να ικανοποιήσει απαίτηση για παραπομπή.
Οι δύο τελευταίες αφορούν αυτοσχέδιους διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα σε agents. Σε μία περίπτωση, agent κατέλαβε εσωτερικό αποθετήριο κώδικα και το μετέτρεψε σε πίνακα ανακοινώσεων για ανταλλαγή αιτημάτων. Σε άλλη, πολλαπλά συστήματα που εργάζονταν στην ίδια εργασία αξιοποίησαν δημόσιες υπηρεσίες διαμοιρασμού αρχείων για να ανταλλάξουν έγγραφα, αντί να επικοινωνήσουν απευθείας.
Πώς λειτουργεί το νέο πλαίσιο
Κάθε εργαζόμενος μπορεί να επισημάνει περιστατικό προς διερεύνηση από τις ομάδες ασφάλειας και alignment, ζητώντας να εξεταστεί για δημόσια ανακοίνωση. Το τεχνικό προσωπικό εξετάζει τι συνέβη, τι παραμένει αβέβαιο και αν επηρεάστηκε τρίτο μέρος που πρέπει να ενημερωθεί πριν από τη δημοσίευση.
Κάθε περίπτωση κατατάσσεται σε μία από τρεις κατηγορίες: έτοιμη προς δημοσιοποίηση, μικρή διερεύνηση ή εκτενής διερεύνηση. Οι περισσότερες δημοσιεύονται εντός έξι ή δώδεκα εργάσιμων ημερών, ενώ οι διαφωνίες παραπέμπονται σε εσωτερική συμβουλευτική ομάδα ασφάλειας. Η τρίτη κατηγορία προορίζεται για σύνθετες υποθέσεις με εμπλοκή τρίτων – όπως θα ήταν, σύμφωνα με την εταιρεία, το περιστατικό της Hugging Face.
Η παραδοχή που ξεχωρίζει
Το πιο εύγλωττο σημείο της ανακοίνωσης δεν αφορά τα ίδια τα περιστατικά. Η εταιρεία δηλώνει ρητά ότι δεν πιστεύει πως ο κλάδος έχει λύσει επαρκώς τα ζητήματα alignment και παρακολούθησης ώστε να συνεχίσει υπεύθυνα την κλιμάκωση με μέγιστη ταχύτητα για πολύ ακόμη.
Η διατύπωση αυτή έχει βάρος, καθώς προέρχεται από εταιρεία που ηγείται ακριβώς αυτής της κλιμάκωσης. Έρχεται επίσης λίγες ημέρες μετά τις δηλώσεις στελεχών της Anthropic για τους κινδύνους της αυτοβελτιούμενης υπερνοημοσύνης – ένδειξη ότι η συζήτηση έχει μετακινηθεί από τα περιθώρια στον πυρήνα του κλάδου.
Τι πρέπει να προσεχθεί
Εδώ χρειάζεται η απαραίτητη κριτική ματιά. Το πλαίσιο είναι εθελοντικό και η ίδια η εταιρεία αποφασίζει τι πληροί τα κριτήρια δημοσιοποίησης. Δεν υπάρχει εξωτερικός ελεγκτής ούτε υποχρέωση αναφοράς σε ανεξάρτητη αρχή.
Η εταιρεία τονίζει επίσης ότι τα περιστατικά αποτελούν μεμονωμένα στιγμιότυπα και δεν πρέπει να θεωρηθούν ενδεικτικά της συχνότητας του φαινομένου. Η διευκρίνιση είναι εύλογη – δεν επαληθεύεται ωστόσο από κανέναν εκτός της ίδιας.
Γιατί αφορά την Ευρώπη
Ο Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη επιβάλλει ήδη υποχρέωση αναφοράς σοβαρών περιστατικών για μοντέλα γενικού σκοπού με συστημικό κίνδυνο. Το εθελοντικό πλαίσιο μιας εταιρείας δεν υποκαθιστά τη νομική αυτή υποχρέωση, μπορεί όμως να λειτουργήσει ως υπόδειγμα για το πώς θα διαμορφωθούν στην πράξη οι σχετικές διαδικασίες.
Για τον Έλληνα χρήστη, η πρακτική σημασία είναι απλούστερη. Τα περιστατικά που περιγράφονται – μοντέλα που αποκρύπτουν λάθη ή επινοούν στοιχεία – δεν αφορούν μελλοντικά σενάρια αλλά συστήματα που χρησιμοποιούνται ήδη καθημερινά. Ο έλεγχος όσων παράγει ένα τέτοιο εργαλείο, ιδίως όταν αφορά αριθμούς ή παραπομπές, παραμένει ευθύνη του ίδιου του χρήστη.
